Het stellen van een diagnose is een complexe zaak. Er is geen standaard procedure om iemand te onderzoeken, maar vereist maatwerk. Na de diagnose volgt soms een behandeling. Er zijn verschillende behandelvormen (cursussen, trainingen, therapieën en medicatie) die regelmatig toegepast worden bij autisme.

Wanneer de diagnose gesteld is en je op zoek gaat naar informatie over autisme, vind je vaak hele lijsten met kenmerken. Dingen die opvallen aan een autist, vanuit de belevenis van personen zonder stoornis, zijn over het algemeen gegeneraliseerd en vaak wat eenzijdig weergegeven. Sommige opsommingen klinken meer negatief, andere meer positief, maar uiteindelijk komen de punten met opvallendheden min of meer op hetzelfde neer.

Om deze opvallendheden te dempen worden er veel cursussen, trainingen, therapieën en medicatie aangeboden. Men verwacht dat autisten zich aan zullen passen aan de maatschappij. Veel autisten willen dit zelf ook, omdat het hun acceptatie door de maatschappij bevordert.

De opsommingen geeft sommige autisten een minderwaardig gevoel, alsof zij slechts punten op een lijst zijn. De naam autisme heeft zo’n negatieve klank, zo’n stigma, dat sommige mensen met Asperger zich af gaan zetten tegen de naam autisme en de DSM 5, terwijl het in feite om mensen met dezelfde stoornis gaat, namelijk eenzelfde anders werkend brein.

Omdat autisten eigenlijk gewone mensen zijn met een anders werkend brein, kun je je afvragen of het wel een stoornis betreft of dat het eigenlijk gewoon om een minderheid gaat die anders denkt. Door het anders werkende brein wordt autisme als een stoornis gezien die een minderheid van de mensen heeft.

Over het algemeen zijn de genoemde opvallendheden aan autisme te verklaren vanuit de gedachte dat autisme een neurobiologische stoornis is, waarbij de rechterhersenhelft overgestimuleerde is ten opzichte van de linker-hersenhelft.

Begin, Inhoudsopgave, Vorige, Volgende