Naast de ontdekkingen en inzichten, zijn er ook punten naar voren gekomen waar nog weinig over bekend is of waar nog onduidelijkheid over bestaat. Veel wetenschappers spreken elkaar op bepaalde punten tegen, wat het een en ander niet duidelijker maakt. Menswerk is maatwerk en vaak ook (nog) giswerk.
De punten die voordeel zouden hebben van meer opheldering worden in dit hoofdstuk naar voren gebracht.

Allereerst zijn er zoveel theorieën over autisme en de werking van het autistische brein dat veel van de onduidelijkheden op dat vlak liggen.
Zoals de asynchronische ontwikkeling van de hersenen, het uitgangspunt van dit boek. Er zijn wetenschappers die het helemaal niet eens zijn met deze theorie. Maar wanneer je naar autistische kinderen kijkt, zie je dat ze op bepaald gebied wel voorlopen ten opzichte van leeftijdgenoten, maar op ander gebied (vooral sociaal-emotioneel) achterlopen. Het lijkt de theorie te ondersteunen. Maar hoe dit komt, wordt niet helemaal duidelijk gemaakt door de theorie. Een teveel aan testosteron tijdens de zwangerschap, waardoor een andere start wordt gemaakt, verklaart niet alles omtrent autisme. Hoe wordt bijvoorbeeld de andere prikkelverwerking verklaard vanuit deze theorie?

Het zou tevens interessant zijn om wetenschappers te laten bepalen of hoogbegaafdheid een stoornis is. Dat dit tot op heden nog niet gedaan is, is eigenlijk verbazingwekkend, aangezien het aan veel criteria lijkt te voldoen waaraan andere neurobiologische ontwikkelingsstoornissen voldoen. Is hoogbegaafdheid wel of niet een stoornis en waarom?
Wanneer de verklaring zou zijn dat de neurobiologische stoornis bij hoogbegaafden van voorbijgaande aard is, is de vraag of het zou kunnen betekenen dat autisme dan, net als hoogbegaafdheid, toch niet in de DSM thuishoort?
Deze vraag kan gesteld worden, omdat recente onderzoeken uitwijzen dat er geen of nauwelijks sprake is van een hersenafwijking bij volwassen autisten. Dit lijkt erop te wijzen dat het daarom een neurobiologische afwijking van voorbijgaande aard is, net als bij hoogbegaafden.
De werking van de hersenen is een lastig onderwerp en lastig te onderzoeken. Hoe het precies werkt, is nog moeilijk vast te stellen. Ieders brein blijkt weer anders te werken. Is een autistisch brein dan wel zo anders dat er sprake is van een stoornis?

Hiermee samenhangend komt er in het boek naar voren dat de problemen met context en communicatie eerder aan een verstoorde relatie met de omgeving zouden liggen dan aan de neurobiologische ontwikkelingsstoornis zelf. Het zou prettig zijn wanneer hier onderzoek naar gedaan kan worden, zodat duidelijk wordt of dit door de wetenschap ondersteund wordt. Dus is het, volgens de wetenschap, de autistische stoornis zelf of is het de verstoorde relatie met de omgeving door een andere beleving die de meeste problemen veroorzaakt en waarom?

Wat, daarmee samenhangend, aan te bevelen zou zijn, is als er meer onderzoek gedaan zou worden naar de prefrontale cortex (bij autisten). Dit lijkt een heel belangrijk gebied te zijn voor het verwerken van informatie. In hoeverre hangt het samen met de sensorische informatie? In hoeverre is het ene van invloed op het andere (en omgekeerd)?

Verder zou het zeer interessant zijn om de REM-slaap van autisten na te gaan. Veel autisten geven aan dat wanneer zij ‘s nachts wakker worden, zij meestal net gedroomd hebben of midden in een droom zaten. Is er sprake van meer REM-slaap bij autisten dan bij anderen? Zou de hoeveelheid prikkels die op een dag binnenkomen van invloed zijn op hoeveel REM-slaap er nodig is? Wanneer je wakker wordt ten tijde van de REM-slaap, ben je wakkerder dan wanneer je wakker wordt tijdens de andere fase van slapen. Hebben de slaapproblemen (mede) te maken met het wakker worden tijdens REM-slaap?

Het laatste discussiepunt gaat over dyslexie. Dyslexie blijkt een verzamelnaam te zijn voor verschillende problemen, waardoor de behandeling niet altijd voor iedereen even goed werkt. Wanneer er sprake is van meerdere problemen (comorbiditeit), wordt er niet eens behandeling aangeboden. Hulp bij enkelvoudige dyslexie wordt vergoed door ziektekostenverzekeraars en door gemeenten. Waarom heeft dyslexie zo’n uitzonderingspositie? Waarom krijg je met dyslexie (wat een allegaartje is aan problemen en dus niet zonder meer behandelbaar) wel veel hulp aangeboden en met andere stoornissen (zoals dyscalculie) niet?

Begin, Inhoudsopgave, Vorige, Volgende